صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۲۹۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
قسم به خط لب ساقی و دعای قدح که آب خضر نیرزد به رونمای قدح گذشت عید بهار و ز تنگدستیها رخی به رنگ نداریم از حنای قدح هلال گوشه ابرو نمود، باده بیار که همچو موج دلم میپرد برای قدح اگر چه تخم طمع زردرویی آرد بار زکات رنگ به گلشن دهد گدای قدح مرا ز همت مستانه شرم میآید که نقد هستی خود را کنم فدای قدح نصیحت تو به جایی نمیرسد زاهد تو و تلاوت قرآن، من و دعای قدح به عندلیب بگو از زبان من صائب تو و ستایش گلشن، من و ثنای قدح