صائب تبریزی | دیوان اشعار | غزلیات | غزل شماره ۲۲۶۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
غباری بجا از زمین مانده است بخاری ز چرخ برین مانده است ز گل خار مانده است و از میخمار چهها از کهها بر زمین مانده است پریده است عقل از سر مردمان نگین خانهها بینگین مانده است به این تنگدستان ز ارباب حال لباس فراخ آستین مانده است همین ریش و دستار و عرض شکم بجا از بزرگان دین مانده است ز ازرق لباسان خورشید روی همین یک سپهر برین مانده است منم صائب امروز بر لوح خاک اگر یک سخن آفرین مانده است