شیرخورد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرخورد. [ خوَرْ / خُرْ ] (ن مف مرکب ) مخفف شیرخورده . ◄ شیرخوار. شیرخواره . شیرخور. کنایه از طفل که هنوز پا به سن نگذاشته است : ز خفتان رومی و ساز نبرد شگفتید از آن کودک شیرخورد. فردوسی . رجوع به شیرخوار و شیرخواره و شیرخور شود.