شیرخورده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرخورده . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) نعت مفعولی از شیر خوردن . بچه ای که شیر از پستان مکیده است . ♦ شیرپاک خورده ؛ طعنی قَدْح آمیز. (یادداشت مؤلف ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرخورده . [ خوَرْ / خُرْ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) نعت مفعولی از شیر خوردن . بچه ای که شیر از پستان مکیده است . ♦ شیرپاک خورده ؛ طعنی قَدْح آمیز. (یادداشت مؤلف ).