شیرخان سوری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شیرخان سوری . [ ن ِ ] (اِخ ) مردی از طایفه ٔ افغانان آریایی نژاد ساکن بین سند و پنجاب که در آغاز دوران صفویه به هندوستان حمله کرد وحکومتی ناپایدار تشکیل داد. (از سبک شناسی ج ٣ ص ٣١٠). رجوع به حبیب السیر چ خیام ج ٢ ص ٦٢٤ و ٦٢٦ شود.