شگل

شگل . [ ش َ گ َ / ش َ گ ُ ] (اِ) طابع. مهر خرمن از ماده ٔ سیگلیوم . (یادداشت مؤلف ). دَج . رجوع به دج شود.

شگل . [ ش ِ گ ِ ] (اِ) چداری کوچک که دو دست اسب و استر را بدان محکم بندند. (برهان ). بخو. شکال . رجوع به شکال شود. ◄ ریسمانی که بر پای گنجشگ بندند. (ناظم الاطباء) (برهان ).