شگفته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شگفته . [ ش ِ گ ُ ت َ / ت ِ ] (ن مف ) شکفته . واشده . شکفته . رجوع به شکفته شود. ◄ دمیده شده . (ناظم الاطباء). ◄ خندان . متبسم . (یادداشت مؤلف ). ♦ جبین شگفته ؛ جبین شکفته . خندان روی . متبسم : خلق از عارض تو ممنونند که ظهوری جبین شگفته ٔ اوست . ظهوری (از آنندراج ). و رجوع به شکفته شود.