شوقیة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوقیة. [ ش َ قی ی َ ] (ع ص نسبی، اِ) مؤنث شوقی . ◄ قوه ای که محرک انسان شود. باعثه . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ آن جزء از مکتوب که در آن عرض اشتیاق می نمایند. (ناظم الاطباء).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوقیة. [ ش َ قی ی َ ] (ع ص نسبی، اِ) مؤنث شوقی . ◄ قوه ای که محرک انسان شود. باعثه . (فرهنگ فارسی معین ). ◄ آن جزء از مکتوب که در آن عرض اشتیاق می نمایند. (ناظم الاطباء).