شوریده کار

شوریده کار. [ دَ / دِ ] (ص مرکب ) پریشان کار. (از آنندراج ). آنکه کارهای وی درهم باشد. (ناظم الاطباء) : بحکم آنکه بس شوریده کارم چو زلف خود دلی شوریده دارم . نظامی . ◄ (اِ مرکب ) کار نابسامان و آشفته و مختل و درهم : شوریده کاری در پیش داریم و صواب رفتن به هرات بود و با آن قوم صلحی نهادن . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٦٣٣). التخاخ، ایتلاخ ؛ شوریده شدن کار. (تاج المصادر بیهقی ). التباس ؛ شوریده شدن کار. (زوزنی ) (تاج المصادر بیهقی ).