شوایة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شوایة. [ ش َ /ش ِ / ش ُ ی َ ] (ع اِ) بقیه ٔ از قوم یا از شتران هلاک شده . (منتهی الارب ). بقیه از قوم یا از مال هلاک شده . (از اقرب الموارد). ◄ ردی ٔ و هیچکاره از شتران و گوسفندان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
شوایة. [ ش ِ ی َ ] (ع اِمص ) کباب پزی و بریان پزی . (ناظم الاطباء).
شوایة. [ ش ُ ی َ ] (ع اِ) پاره ٔ گوشت جهت بریانی، یا عام است . یقال : مابقی من الشاة الا شوایة؛ ای قلیل . (از منتهی الارب ). بریده شده ٔ از گوشت . (از اقرب الموارد). ◄ اندک از هر چیز بسیار. ◄ کار آسان . ◄ شوایةالخبز؛ گرده ٔ نان . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).