شلشله
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شلشلة. [ ش َ ش َ ل َ ] (ع مص ) ریختن شمشیر خون را. ◄ چکانیدن کودک کمیز خود را و متفرق و پریشان انداختن آنرا. ◄ چکانیدن آب را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (ازاقرب الموارد). چکانیدن . (دهار) (المصادر زوزنی ).
شلشله . [ ش ِ ش ِل َ ] (از ع، ص ) پاره پاره : وهی ؛ دریده و شلشله شدن جامه . ایهاء؛ شلشله گردانیدن . (تاج المصادر بیهقی ).