شلته
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شلته . [ ش َ ت َ / ت ِ ] (اِ) جای مردار و ناپاک، یعنی موضعی که در آن سرگین و پلیدی و خاکروبه و جز آن ریزند. مزبله . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از برهان ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شلته . [ ش َ ت َ / ت ِ ] (اِ) جای مردار و ناپاک، یعنی موضعی که در آن سرگین و پلیدی و خاکروبه و جز آن ریزند. مزبله . (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از برهان ).