شقیق بن ثور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شقیق بن ثور.[ ش َ قی ق ِ ن ِ ث َ ] (اِخ ) یکی از سران سپاه حضرت علی علیه السلام . در جنگ صفین با اشعث بن قیس و دیگران همداستان شد و حضرت علی را به صلح با معاویه وادار کردند. (از حبیب السیر چ خیام ج ١ ص ٥٦١). مردی بوده از بنی ذهل بن ثعلبه که چهل سال بر سر قوم خویش سروری داشته . (از انساب سمعانی ص ١٥). در اعلام زرکلی مرگ وی بسال ٦٤ هَ . ق . آمده است . و رجوع به عقدالفرید ج ٣ ص ٣١٢ وج ٤ ص ١٣٢ و الموشح ص ٥٠ و عیون الاخبار ج ١ ص ٢٩٨ شود.