شقیح
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شقیح . [ ش َ ] (ع ص ) ناتوان از بیماری . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ برخاسته از بیماری . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد). ◄ زشت و بدگل :قبیح شقیح . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). زشت . (مقدمه ٔ لغت میر سیدشریف جرجانی ص ٣).