فرهنگ لغت

شعمیط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شعمیط. [ ش ُ ع َ ] (اِخ ) دهی از دهستان باوی بخش مرکزی شهرستان اهواز. سکنه آن ٣٠٠ تن . آب آن از چاه است . محصول عمده غلات . راه آن اتومبیل رو میباشد. ساکنان از طایفه ٔ نواسر هستند. این آبادی از چهار قریه ٔ متصل بهم تشکیل شده است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).

معنی شعمیط | فرهنگ لغت