شعموم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

شعموم . [ ش ُ ] (ع ص ) درازبالا. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). طویل . (ناظم الاطباء).