شست گیر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شست گیر. [ ش َ ] (نف مرکب ) شست گر. تیرانداز و کماندار. (ناظم الاطباء). کماندار و تیرانداز. (آنندراج ). تیرانداز. (غیاث اللغات ) : اگر خسرو شست میران بود هم آماج این شست گیران بود. نظامی . رجوع به شست گر شود.