شست گر
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(~. گَ) (ص مر.) کمان دار، تیر - انداز.<br>
فرهنگ فارسی معین
(~. گَ) (ص مر.) کمان دار، تیر - انداز.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شست گر. [ ش َگ َ ] (ص مرکب ) شست گیر. تیرانداز و کماندار. (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از برهان ). رجوع به شست گیر شود.