شسافة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شسافة. [ ش َ / ش ِ ف َ ] (ع مص ) خشک گردیدن شتر از لاغری . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ خشک گردیدن . (منتهی الارب ). ◄ خشک شدن پوست کسی بر استخوانش . (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ خشک کردن خیک را (متعدی ). ◄ خشک شدن خیک . (ناظم الاطباء). ◄ خشک گردانیدن (متعدی ). (منتهی الارب ).