شریش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شریش . [ ش َ ] (معرب، اِ) معرب یونانی سریس . کاسنی . (فرهنگ فارسی معین ). رجوع به کاسنی شود.
شریش . [ ش َ ] (اِخ ) شهر بزرگی است در ناحیه ٔ شذونه که مرکز اینجاست و امروز شرنش خوانندش . (از معجم البلدان ). نام شهری به اندلس (اسپانیا) . (یادداشت مؤلف ). شهری است در اسپانیا در ناحیه ٔ قدش، در آنجا اسپانیاییان و عرب مکرر با هم جنگیدند تا آلفونس عالم آن را به سال ١٢٦٤ م . تصرف کرد. (فرهنگ فارسی معین ).