شروانشه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شروانشه . [ ش َرْ ش َه ْ ] (اِخ ) شروانشاه . مخفف شروانشاه . منوچهربن فریدون و پسرش اخستان شروان : بلقیس روزگار تویی از جلال و قدر شروانشه از کمال سلیمان دوم است . خاقانی . شروانشه سلطان نشان افسرده گردنکشان دستش سحاب درفشان چون لعل دلدار آمده . خاقانی . شروانشه اعظم را اقبال سزد بنده چون بنده ٔ اقبالش احرار همه عالم . خاقانی . وز در درمی نثار ساز است شروانشه صاحب القران را. خاقانی . خاقان ملک اعظم شروانشه عیسی دم می زنده کند عالم کردار چنین خوشتر. خاقانی . شروانشه آفتاب سایه کیخسرو و کیقباد پایه . نظامی . رجوع به شروانشاه و شروان و شروانشاهان شود. ♦ شروانشهان ؛ پادشاهان شروان : ظل سمندو افسر شروانشهان به قدر از تاج قیصر و سر چیپال درگذشت . خاقانی . هان النثار ای قوم هان، جان مژده خواهید از مهان کاینک سر شروانشهان ایوان نو پرداخته . خاقانی . رجوع به مدخل شروانشاهان شود.