شرفیاب
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(شَ رَ) [ ع - فا. ] (ص فا.)<BR>۱- کسی که به شرف و افتخاری نایل آید.<BR>۲- آن که به فرصت بزرگی میرسد.<br>
فرهنگ فارسی معین
(شَ رَ) [ ع - فا. ] (ص فا.) ۱- کسی که به شرف و افتخاری نایل آید. ۲- آن که به فرصت بزرگی میرسد.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرفیاب . [ ش َ رَف ْ ] (نف مرکب )سرافرازشده و صاحب قدر و مرتبه گشته و مشرف . (ناظم الاطباء). کسی که به شرف و افتخاری نایل آید. شرف یافته . که شرف یابد. ◄ آنکه به خدمت بزرگی می رسد. (از فرهنگ فارسی معین ). رجوع به شرفیابی شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
باریاب
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی