شرشره
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شرشره . [ ش ُ ش ُ رَ / رِ ] (اِ) آب شرشر. آب شرشره . آبشار کوچک و کم آب یا جایی است که رشته ٔ باریکی از آب از فاصله ٔ نسبةً زیاد به پایین ریزد خواه در هنگام ریزش از روی سنگ و بستری سراشیب و تقریباًعمودی سرازیر شود، یا این فاصله را در میان فضا طی کند. شاعر در شعری فکاهی چنین گفته است : ای قلب سوزناک ! مگر خود جهنمی ! ای چشم اشکبار! مگر آب شرشری ! (فرهنگ لغات عامیانه ٔ جمال زاده ). ◄ آبشار خرد مصنوعی . ◄ (اِ صوت ) آب روان که ازجائی بریزد. (یادداشت مؤلف ). رجوع به شرشر شود.