شراشر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شراشر. [ ش َ ش ِ ] (ع اِ) ج ِ شِرشِرَة. (از منتهی الارب ). رجوع شود به شرشرة.
شراشر. [ ش َ ش ِ ] (ع اِ) گرانیها. ◄ نفس . ◄ محبت . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ تمامه ٔ تن . (منتهی الارب ). تمامی تن . (از ناظم الاطباء).
شراشر. [ ش َ ش ِ ] (اِخ ) نام موضعی است . (منتهی الارب ).