شبط

شبط. [ ش َ ب َ ] (اِ) شباط. ماه قبل از آذار. (از اقرب الموارد). رجوع به شباط شود.

شبط. [ ش َ ] (ع مص ) زخمی ایجادکردن . شکاف و خراش باریک و دراز ایجاد نمودن . (از دزی ج ١ ص ٧٢٠): شبطه ؛ او را مجروح کرد به جراحتی باریک و دراز. (از محیط المحیط). ◄ در اصطلاح عامه، رسم کردن ساحر بر روی زمین خطی را: شبط الساحریشبط شبطا؛ رسم علی الارض علامة. (از محیط المحیط).