شبص

شبص . [ ش َ ب َ ] (ع اِمص ) درشتی . (از منتهی الارب ). خشونت . (از اقرب الموارد) (محیط المحیط). ◄ (مص ) در همدیگر درآمدن خار. (منتهی الارب ). درآمدن خار درخت در یکدیگر. (از اقرب الموارد): تشبص الشجر؛ به هم درشدند درختان . (منتهی الارب ) (از محیط المحیط).

شبص . [ ش َ ب َ ] (ع مص ) در اصطلاح عامه اصلاح کردن جزء و مقدار شی ٔ . کمی از چیزی را اصلاح کردن . (از دزی ج ١ ص ٢٧٠): شبص الشی ٔ؛ اصلحه قلیلا. (محیط المحیط).