شاکر دزفولی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاکر دزفولی . [ ک ِ رِ دِ ] (اِخ ) متخلص به شاکر. نام او نصراﷲتراب بن مولی فتحعلی دزفولی از شاگردان شیخ مرتضی انصاری است . در سال ١٣١١ هَ . ق . درگذشت . اشعار او در کشکولی است مخطوط به نام لمعات البیان . از اوست مظهرالبینات و مظهر الدلالات و ترجمه ٔ نهج البلاغه شرح ابن ابی الحدید به زبان فارسی . (از الذریعة ج ٩ ص ٤٩٣).