شاکر حنبلی
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاکر حنبلی .[ ک ِ رِ حَم ْ ب َ ] (اِخ ) فرزند راغب حنبلی در سال ١٨٧٦ هَ . ق . متولد شد و در سال ١٣٧٨ هَ . ق . در دمشق درگذشت . تحصیلات خود را در قسطنطنیه انجام داد و پستهای متعدد دولتی احراز کرد روزنامه ٔ القلم و الحضارةرا در دمشق و قسطنطنیه انتشار داد. از آثار اوست : الحقوق الاداریه . احکام الاراضی و الاموال المنقوله و اصول الفقه الاسلامی . (از معجم المؤلفین ج ١٣ ص ٣٦٨).