شاه نعمت‌الله ولی | مثنویات | شماره ۵۸

تا نگیری دامن رهبر به دست کی ز گمراهی توانی بازرست ره بیابان است و تو گمره کجا ره توانی بردای مرد خدا دیده تو بسته و راهی دراز بی‌دلیلی چون روی راه حجاز رهروی کن در طریق نیستی شاید اندر هیچ منزل نایستی رهنمائی جو قدم در راه نه گر روی در راه با همراه به کار بی‌مرشد کجا گردد تمام مرشدی باید مکمل والسلام