شاه نعمت‌الله ولی | قطعات | قطعه شماره ۱

قرب صدسال عمر من بگذشت قصد موری نکرده‌ام به خدا نان خود خورده‌ام ز کسب حلال مال غیری نخورده‌ام به خدا در خرابات عشق رندانه روزگاری سپرده‌ام به خدا به خدا زنده‌ام به حق رسول گرچه از خویش مرده‌ام به خدا موی هستی به تیغ سرمستی از سر خود سترده‌ام به خدا تا عزیز خدا و خلق شدم ذاکرانه شمرده‌ام به خدا نفس خود به یاد سید خویش عزت کس نبرده‌ام به خدا