شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۱۲

نور چشم با به چشم ما نگر عین ما در جو و در دریا نگر در همه پیدا و پنهان از همه نور آن پنهان و این پیدا نگر یک وجود است و هزارش اعتبار آن یکی در هر یکی یکتا نگر ذات او چون با صفت اسمی بود یک حقیقت در بسی اسما نگر وحدت و کثرت به همدیگر ببین مظهری در مظهر اسما نگر ساغر می‌نوش کن شادی ما حل سرمستان و ذوق ما نگر نعمت الله در نظر آئینه ایست گر نظر داری بیا ما را نگر