شاه نعمت‌الله ولی | غزلیات | غزل شماره ۸۱۱

قطره و دریا به عین ما نگر همچو ما در بحر ما، ذما را نگر یک زمان با ما در این دریا در آ آبرو می‌جو و در دریا نگر خط محور از میانه طرح کن بگذر از قوسین و ادنی را نگر ترک سرمستی اگر خواهی بیا لحظه‌ای در چشم مست ما نگر آینه بردار و روی خود ببین آنچه پنهان دیده‌ای پیدا نگر در سرم سودای زلفت اوفتاد حال این سودائی شیدا نگر هیچ شی بی‌نعمت الله هست نیست نعمت الله با همه اشیا نگر