شاقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاقی . [ شاق قی ] (حامص ) دشواری . سختی . چگونگی شاق . (یادداشت مؤلف ).
شاقی . (ع اِ) تندی کوه بیرون جسته دراز که نتوان بدان رسید. (از متن اللغة) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء). ج، شواق و شقیان . ◄ (ص نسبی ) منسوب به شهر شاقة. رجوع به شاقه شود.