شاردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شاردن . [ دَ ] (اِخ ) ژان . سیاح فرانسوی که به سال ١٦٤٣ م . در شهر پاریس متولد و به سال ١٧١٣ م . در شهر لندن وفات یافت . در فاصله ٔ سالهای ١٦٦٤ - ١٦٧٧ م . دو بار به ایران مسافرت کرده هر بار شش سال توقف نمود. وی مصنف سفرنامه ای است بنام «سفر به ایران و هند شرقی » این سیاحت نامه را لان گلسن استاد دانشمند در ده مجلد بسال ١٨١١ درشهر پاریس منتشر ساخت . شاردن صورت کتیبه ای از کتیبه های تخت جمشید را در سفرنامه ٔ خود گنجانیده است . در اثر وی اطلاعات جالبی درباره ٔ صفویه وجود دارد. رجوع به ایران باستان ج ١ صص ٤٣ - ٤٤ و تاریخ ادبیات ایران پروفسور ادوارد براون ترجمه ٔ رشید یاسمی ص ٩٣ و سبک شناسی ملک الشعرای بهار ج ١ ص ١٧٠ شود. سفرنامه ٔ شاردن به فارسی برگردانیده شده و در طهران بچاپ رسیده است .
شاردن . [ دَ ] (اِخ ) ژان باتیست سیمئون . نقاش فرانسوی متولد در شهر پاریس (١٧٧٩ - ١٦٩٩) از نخستین نقاشان قرن ١٨فرانسه بشمار است . از وی آثاری از نوع طبیعت بیجان، صورت سازی، نقاشیهای با مداد رنگی و مجلس سازی هائی از نوع «دعای آمرزش پیش از غذا» بجا مانده است .