شادمانه داشتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
شادمانه داشتن . [ ن َ / ن ِ ت َ ] (مص مرکب ) شاد داشتن . خوشحال داشتن : تو دل را بجز شادمانه مدار روان را ببد در گمانه مدار. فردوسی . به کوزه ٔ زرین آب خوردن از استسقاء ایمنی بود و دل را شادمانه دارد. (نوروزنامه ).