شاد زیستن

شاد زیستن . [ ت َ ] (مص مرکب ) شاد و خرم زندگی کردن . فعل امر از این مصدر را بصورت کلمه ٔ دعا و تهنیت و آفرین بکار برده اند، مانند: شاد زی ! شاد زیید! بزی شاد! همیشه بزی شاد! شاد زید! رجوع به فهرست ولف شود : شاد زی با سیاه چشمان شاد که جهان نیست جز فسانه و باد. رودکی . روز ارمزد است شاها شاد زی بر کت شاهی نشین و باده خور. بوشکور. فریدون بریشان سخن برگشاد که خرم زیید ای دلیران و شاد. فردوسی . زمین را ببوسید پس پهلوان که جاوید زی شاد و روشن روان . فردوسی . برستم چنین گفت کای پهلوان همیشه بزی شاد و روشن روان . فردوسی . خورشگر بدو گفت کای پادشا همیشه بزی شاد و فرمان روا. فردوسی . یکی آفرین کرد سام دلیر که تهما هژبرا بزی شاد دیر. فردوسی . ز گیتی پرستنده ٔ فر نصر زید شاد در سایه ٔ شاه عصر. فردوسی . شادزی ای در ظهور معجز تدبیر روی سیه کرده رسم سحر مبین را. انوری .