سیف فرغانی | دیوان اشعار | غزلیات | شماره ۳۹۹

بی‌تو بحال عجب همی گذرانم روز و شبی درتعب همی گذرانم کار رسیده بجان چه بود که دیدی جان رسیده بلب همی گذرانم بی‌رخ چون آفتاب وروی چو ماهت آه که روزی چو شب همی گذرانم گرچه ندانم رسم بوصل تو یا نی عمر خود اندر طلب همی گذرانم مطرب عشقت چو چنگ در دل من زد با غم تو درطرب همی گذرانم آب حیاتی تو من چو نان مساکین بی‌تو چنین خشک لب همی گذرانم توزسخن فارغی وسیف بسی گفت بی‌تو بحالی عجب همی گذرانم