سکندر خوردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سکندر خوردن . [ س ِ ک َ دَ خوَرْ / خُرْ دَ ] (مص مرکب ) پیش پا خوردن اسب و سر در آمدن و جز آن در رفتار. (آنندراج ). بسر درآمدن ستور هنگام رفتن . (ناظم الاطباء). پیش پا خوردن اسب . (مجموعه مترادفات ص ٢١٥) : سکندر خوران بادپای حیات بدست تزلزل عنان ثبات . ظهوری (از آنندراج ).