سکران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سکران . [ س ُ ] (اِخ ) شیخ سکران که در چهار فرسخی بغداد مدفون و دیهی بنام وی منسوب است . (از نزهةالقلوب ص ٣٦ و تاریخ گزیده ص ٧٩١).
سکران . [ س َ ] (ع ص ) مست . (دهار) (ترجمان القرآن )(منتهی الارب ) (مهذب الاسماء) (آنندراج ) : مقعد صدقی نه ایوان دروغ باده ٔ خاصی نه سکرانی ز دوغ . مولوی . ♦ سکران طافح ؛ پر از شراب . (مهذب الاسماء). ♦ سکران ملطخ ؛ شوریده عقل . (مهذب الاسماء).