سکار آهنج
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(سُ هَ) (اِمر.) آهنی باشد سر کج که بدان گوشت از دیگ و نان از تنور درآورند.<br>
فرهنگ فارسی معین
(سُ هَ) (اِمر.) آهنی باشد سر کج که بدان گوشت از دیگ و نان از تنور درآورند.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سکارآهنج . [ س ُ هََ ] (اِ مرکب ) آهنی باشد سرکج که بدان گوشت از دیگ و نان از تنور برآرند. (برهان ). آهنی باشد سرکج که بدان گوشت از دیگ و نان از تنوربرآرند و اکنون آن را آتش کش گویند زیرا سُکار انگشت افروخته باشد. (آنندراج ). سیخ آهنی که بدان انگشت افروخته و نان از تنور کشند. (رشیدی ). کلاب . (دهار).