سپیدگویی

سپیدگویی . [ س َ / س ِ ] (حامص مرکب ) بی پرده گویی . (آنندراج ) : ز صبح مرگ خبر میدهد ولیک ترا سپیدگویی آیینه پرده ٔ گوش است . واعظ (از آنندراج ).