سپیدچشمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سپیدچشمی . [ س َ / س ِ چ َ / چ ِ ] (حامص مرکب ) زشتی . بیحیایی و سماجت . (آنندراج ) : علاج حرص قلمزن برشوه نتوان کرد سپیدچشمی نرگس به توتیا نرود. محسن تأثیر (از آنندراج ). و رجوع به سفیدچشم و سفیدچشمی شود.