سواددار/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهلغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوملغتنامه دهخدا ـ ویرایش دومسواددار. [ س َ ] (نف مرکب ) آنکه دارای سواد باشد. که خواندن و نوشتن داند.مترادفها و واژههای مرتبطباسواد، تحصیلکرده، ملا ≠ امی، بیسوادپرمعلومات، بامعلوماتواژه قبلی: سوادخوانیواژه بعدی: سوادکوه