سه خوان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سه خوان . [ س ِ خوا / خا ] (نف مرکب، اِ مرکب ) جماعتی هستند که به اب و ابن و روح القدس قایل اند و دعوی پیروی حضرت مسیح کنند وآنان را سه خوانا گویند. (آنندراج ). قومی از نصاری که سه خدا میخوانند خدای عز و جل، عیسی و مریم علیهماالسلام . (غیاث ). جماعتی را گویند که ایشان قایل بثالث ثلثه اند و آنها نوعی از نصاری باشند که ذات واجب را سه میدانند: خدا، مریم و عیسی . (برهان ) : به یک لفظ آن سه خوان را از چه شک به صحرای یقین آرم همانا. خاقانی .