سنگریز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سنگریز. [ س َ ] (نف مرکب ) کسی که سنگ میاندازد و سنگ می ریزد. (ناظم الاطباء). ◄ (ن مف مرکب ) سنگسار. (ناظم الاطباء). کسی که سنگ بر آن ریخته باشند. (آنندراج ) : گهی با چنان گوهر خانه خیز چو بوطالبی را کنی سنگ ریز. نظامی . ◄ (حامص مرکب ) ریزش سنگ . (آنندراج ) : مگر چاره سازم در این سنگریز چو بیچاره از سنگ دارم گریز. نظامی (از آنندراج ).