سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۶۶

تنگی دهن یار ز اندیشه کمست اندیشه ما برون هستی ستم‌ست گر هست به نیستی چرا متهمست ار نیست فزونشدست ور هست کمست