سنایی | دیوان اشعار | رباعیات | رباعی شماره ۳۴۲

ای بی‌تو دلیل اشهب و ادهم تو اقبال فرو شد که برآمد دم تو دیوانه شدست عقل در ماتم تو جان چیست که خون نگرید اندر غم تو