سمی

سمی . [ س َ می ی ] (ع ص، اِ) هم نام . (غیاث ) (مهذب الاسماء) (منتهی الارب ) (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص ٥٩) (ناظم الاطباء). ◄ همتا.(منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ بلند. رفیع. (ناظم الاطباء). ◄ مثل . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مِثل . مانند. (ناظم الاطباء).

سمی . [ س ُ می ی ] (ع اِ) ج سماء، به معنی آسمان و آسمان خانه و جز آن . (آنندراج )(ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). و رجوع به سماء شود.

سمی . [ س ُ ما ] (ع اِ) آوازی که در آن خیر باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ).