سمسیمون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سمسیمون .[ س َ ] (معرب، اِ) بلغت یونانی دوایی است که آنرا بفارسی مرزنگوش و به عربی آذان الفار خوانند. خوردن آن با شراب گزندگی افعی را نافع باشد. (برهان ). نام گیاهی است کوچک که دارای گلهای آبی رنگ است و فرنگیان آنرا «فراموش نکنید من را» مینامند. (ناظم الاطباء).