سفید کردن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
سفید کردن . [ س َ / س ِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) بگچ اندودن اطاق را. ◄ بقلعی اندودن دیگ را. ◄ برنگ سفید درآوردن : بموسی کهن عمر کوته امید سرش کرد چون دست موسی سفید. سعدی . ای سیم تن سیاه گیسو از فکر سرم سفید کردی . سعدی .